Terwijl ik in het laatste reclameblok voor JONG bijna verging van de zenuwen, en drie dagen met een overvol hoofd heb rondgelopen.. ben ik momenteel in eurforie door de tsunami van reacties die ik heb gekregen. Het grootste deel van onbekende medestrijders..
Flabbergasted is volgens mij het enige woord wat hier bij past, ik had allereerst niet gedacht dat er uberhaupt een jongere die hetzelfde voelt als ik.. naja, dat die er is! Ten tweede.. dat die de moeite zou nemen om mij een berichtje te sturen.. en ten derde, mij bijna van mijn stoel zou laten vallen van verbazing, herkenning, tranen, begrip en .. nog meer van dat soort mooie passende woorden waar ik nu niet op kom.
Maar ze zijn er wel.. ze zijn er zelfs heel heel heel héééél erg veel. Nederland, shame on you dat je het zover laat komen. Maar daar wil ik mijn kostbare energie nu niet aan verspillen. Nee, ik wil nu vooral dankbaar zijn. Dankbaar voor alle lieverds, die ontzettend hard hebben gevochten.. of die net als mij nu keihard aan het vechten zijn.
Bang voor een supermarkt, een rij.. of gewoon mensen in het algemeen. Niet begrepen worden door familie, vrienden.. laat staan mensen op de tweede rij. Ik had niet kunnen bedenken dat er zoveel mooie jonge (of iets oudere) mensen zijn met zo'n onwijs stomme .. situatie.
Ik pieker me de rambam, en heb geen flauw idee waar mijn levensweg naartoe gaat.. Geef ik zekerheid op om een droom te volgen? Laat ik een studieschuld van ruim 6000,- euro mijn leven leiden? Durf ik buiten het 'normale' te lopen.. en zelf een pad te vinden in de wildernis? Durf ik fouten te maken en te zeggen .. 'Hmm, misschien was dat niet heel handig. Goed, Plan B!'
Durf ik dat? Maar stel dat.. stel dat ik de ballen zou hebben. Wat is dan in vredesnaam die droom? Wat wil ík? Inmiddels ben ik bijna paranoia van alle gedachten die door mijn hoofd spoken. Zijn die van mij? Of zijn die me opgelegd? Wil ik dat écht, of probeer ik alleen rebels te zijn? Is het realistisch wat ik denk?
en dan is het 03.23 en heb ik nog geen oog dichtgedaan... Chill
Ik kreeg een email die me onwijs veel energie gaf - en dat is echt heel bijzonder. Door een schat die pijlsnel een antwoord typt omdat er eigenlijk sushi op hem wacht, maar die mij met die paar minuten.. een brug naar echt leven geeft. Wie ben ik, wat wil ik, wat kan ik, waar word ik gelukkig van? Waarmee zou ik het liefst iedere minuut vullen, wat wil ik eigenlijk de hele dag doen? Het draait niet om geld.. het draait om plezier, om passie, om liefde en begrip.
Goed.. Oke. Afgesproken..
En hoe vind ik dat? .... "Unknown" Die sushi is inmiddels wel op. Ik ga een nieuwe poging wagen!
Lieve JONG, bedankt voor mijn kans! Ik had nooit durven dromen dat dit eruit zou komen. Als je me nu wilt excuseren, ik heb nog wat reacties te beantwoorden!
.... Hihi ^^
